همه چي آرومه...
من چقدر راحتم...
چشامو ميبندم...
چُرتمو ميزنم...
تو داری درس ميدی...
از زِرات معلومه...
صداتم آرومه...
لالايی می مونه!
تشنه ی نُمرتـــــــــم...
منو تو شادم کن...
منو با چند نُمرت...
خودت پاسم کن...
بگو اين آرامش...
تا ابد پابرجاست...
حالا که حضورم تو کلاست پيداست...
همه چي آرومه...
من تا الان خوابم...
به دَفعه ميبينم...
تو رو بالا سرم...
تو منو ميندازی...
از چشات معلومه...
من چقدر بدبختم!!!
همه چي داغونه!!!
همه چي داغونه!!!

تقدیم به استادهای عقده ای همچون، خانوم فرزین و آقای محسنی.

براتون متاسفم...!